Evet olmalı diyorum, çünkü çoğumuzun yok. Çok kısa bir süre önce fark ettim ki İnsan bazen kalabalıkların ortasında Gidecek hiçbir yeri olmadığını anlıyor.. 🌾
İnsanın gidecek bir yeri olsun dileği aslında bir adres değil, bir sığınak, bir nefes aralığı. Öyle an gelir ki bulunduğun yer üstüne çöker, duvarlar daralır, aynı cümleler aynı acıyı tekrarlar, işte o an yürümek gerekir, sadece ayakla değil, içindeki ağırlığı da alıp gitmek için. Gidecek yer bazen bir şehir değildir, bir insanın omzu olur, bazen bir dua, bazen deniz kenarında tek bir banka oturmak. Dostoyevski bunu biliyo, kaçmak değil bu, dağılmadan önce kendini toplamak, içindeki yangını büyütmeden söndürmek. İnşallah herkesin kapısını çalınca utandırmayan, sessizce oturunca bile iyi gelen bir yeri olur, ve oraya varınca ilk kez rahatça nefes alır.
Belki de o tek yer secdedir.O evrede insanlar seni anlamayabilir,yaşadıkların sözlere sığmaz çünkü .Yalnız O hariç...
Sussan dahî iyileşirsin. Zamanla...