Bugün sizlere bir polisiye kitabı ile geldim. @srknaktp ’nin yazdığı “Kayıp”, adını yalnızca bir yok oluştan değil, insanın kendi içinden eksilen parçalardan alan bir roman. Yazar, kaybolan bir şeyin peşine düşerken okuru klasik bir polisiye merakının ötesine taşıyor; suç, adalet ve vicdan kavramlarını sessiz ama derin bir şekilde sorguluyor. Bir kayıp vakası etrafında ilerleyen hikâye, sayfalar ilerledikçe merak duygusunu insanın içine bırakıyor.
Romanın en güçlü yanı karakterleri; hiçbiri tek boyutlu değil, herkesin geçmişi, korkuları ve sakladıkları var. Bu da okuru sadece olayları izleyen biri olmaktan çıkarıp, yaşananların tam ortasına yerleştiriyor. Okurken sık sık durup düşünüyorsunuz; “Ben olsaydım ne yapardım?” sorusu kendiliğinden geliyor. Dil sade ama etkisi güçlü, abartıya kaçmadan, yerinde suskunluklarla ilerliyor. Bazı sahneler var ki hızlıca geçemiyorsunuz, bir süre o duygunun içinde kalıyorsunuz.
Aile, kayıp ve suçluluk duygusu üzerinden kurulan atmosfer kitabın ruhunu belirliyor ve son sayfadan sonra bile akılda kalıyor. “Vicdan, bireyin iç dünyasındaki öz hukuk sistemidir” cümlesi, romanın neden bu kadar etkileyici olduğunu çok iyi anlatıyor aslında. Kayıp, temposuyla değil ağırlığıyla ilerleyen, okuru yormadan sarsan, adaletin yalnızca yasalarla değil insanın kendi vicdanıyla da kurulduğunu hatırlatan güçlü ve düşündürücü bir roman. İyilikle ve kitapla kalın.
11 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.