İlk başta söyleyeceğim, beni tamamen ters köşe eden bir kitap olduğu. İstanbul’un 20. yüzyıl başı meşhur kabadayılarından Hrisantos’u, Bıçakçı Petri’yi, Şık Manol’u düşünerek başladığım Stavri’nin hikayeleri kendi merkezde bir çok hayatı ve İstanbul’u gezdirdi. Sadece bugün altı saat ayırıp mekanları tespit edebilmeye çalıştım. Bazılarını ettim bazılarını illüstrasyon haline getirdim. Cumartesi günü hepsini gezerek yâd edeceğim.
Sunuş cümlesinde 1965 yılından bugüne seslenen Panos Çelebis’in “Bunları okuyacak yalnızca bir kişi dahi çıksa kendimi neşesini Agora‘da şu sözlerle haykıran Farsi şair Şeyhul Reis kadar bahtiyar hissedecegim “Bir insan evladı mısraları mı seslendirdi Allah’ım güme gitmedikleri için sana şükürler olsun…”
Güme gitmedi Panos rahat uyu.
·
24 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.