Genelde terapi kitaplarında sözü hep terapistler alır. Seanslar onların gözünden anlatılır, danışan bir yerde arka planda kalır. Bu kitapta ise tam tersi oluyor. Terapi sürecini bu kez danışanın kendisinden okuyoruz. Üstelik kurguya sığınmadan, süsleyip gizlemeden… Baek Se-hee kendi terapi sürecinde yaşadıklarını olduğu gibi anlatıyor.
Distimi, yani gülümseyen depresyonla mücadele eden Se-hee, psikoterapi sürecini adım adım, bütün kırılganlığıyla paylaşıyor. Dışarıdan bakıldığında her şeyi yolunda giden bir hayatın içinde, insanın kendiyle verdiği o sessiz mücadeleyi birlikte deşiyoruz. Güçlü görünen birinin iç dünyasında biriken zor duyguları, bastırılmış düşünceleri ve bitmek bilmeyen sorgulamaları yakından hissediyoruz.
Terapi sayesinde hayatın sadece siyah ve beyazdan ibaret olmadığını, arada kocaman bir gri alan olduğunu fark eden yazar, tam da bu alanlarda yaşamanın ne demek olduğunu düşündürüyor bize. İyi görünmek için takılan maskeler, “başkaları ne der” kaygısıyla şekillenen davranışlar, gündelik hayatın içinden geçen küçük ama ağır duygular… Hepsi kitapta büyük iddialar olmadan, saklanmadan, olduğu gibi duruyor.
Yazarın ikinci kitabı yayımlanmış olsa da kendisi bir süre önce hayatını kaybetmiş. Ölüm nedeni paylaşılmadı diye biliyorum. Bu bilgiyle kitabı okurken satır aralarındaki yorgunluk ve kırılganlık çok daha derinden hissediliyor.
·
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.