Survivor adasına hepiniz hoş geldiniz...
Burada hayatta kalabilmek için elinizin kana bulanması gerekiyor. Ya düşmanınızın kanı ya da dostunuzun.
Belki de kendi kanınıza...
Woow :D
Yine bir kitap biterken başım dönüyor. Çok sevdiğim kitaplarda bana hep bu oluyor. Son sayfayı, son satırları okuduktan sonra kapağı kapatırken gözlerim kararıyor. Midem buruluyor.
Çok iyi bir hikaye.
Kitap ilginç bir tempoyla başlayıp ilk birkaç bölüm boyunca sakin, kırlarda kırmızı beyaz kareli bir örtü üzerinde yapılan piknik havasına bürünüyor. Her şey sakin, her şey normal.
Mutlu, huzurlu bir piknik.
Güneşli, az bulutlu bir hava. Yere uzanmış bulutları seyredip hangisi hangi hayvana, hangi objeye benziyor tahmin etmeye çalışıyor, leziz keklerden ısırıp serin nektardan içiyorsunuz.
Ama havada bir gariplik var...
Önce bir pus, sonra yoğun bulutlar.
Hava birden kararmaya başlıyor. Yüzünüze ufak damlalar atıştırmaya, ardından teninizde gezen rüzgar bir fırtınaya dönüşüyor.
Siz piknik bitti zannediyorsunuz ama...
Asıl hikaye şimdi başlıyor.
Tempo her bölüm, her sayfa gittikçe artıyor. Okudukça "daha ne olacak?" diye sorarken buluyorsunuz kendinizi.
Daha ne olabilir ki?
Bu daha hiç bir şey :D
Teşekkürler 
Övgü Deveci Safi asıl senin ömrün şölen olsun. İyi ki varsın. :)
(tamam bu kadar laklak yeter hadi koş 3. kitabı yaz hemen. Yoksa biz ne okuyacağız :D )
Övgü Deveci Safi asıl senin ömrün şölen olsun. İyi ki varsın. :)
(tamam bu kadar laklak yeter hadi koş 3. kitabı yaz hemen. Yoksa biz ne okuyacağız :D )··
348 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Çook teşekkür ederim okuyup bir şans verdiğin için, senin de ömrün şölen olsun 🥳🥳🥳🥳🙏🏻