Kişisel olarak kitabın en yıkıcı anı, mahkumun kızı Marie ile olan görüşmesidir. Kızının kendi babasını tanıyamayacak kadar yabancılaşmış olması, bir insanın sadece fiziksel olarak değil, sosyal ve duygusal olarak da nasıl yok edildiğinin kanıtıdır. Ölüm sadece öleni değil, geride kalan "yaşayan ölüleri" de cezalandırır.