Kitabın ilk yaklaşık 150 sayfası benim için maalesef oldukça sıkıcıydı. İlk kez bir kitabı birkaç sayfa okuyup defalarca kenara bıraktığım oldu; açıkçası devam edebilmek için kendimi zorladım. Oysa yazarın yarattığı ada atmosferi gerçekten başarılı ve yer yer oldukça gericiydi. Ancak ana karakter beni fazlasıyla sıktı ve uzun süre boyunca kayda değer bir şey olmaması okuma isteğimi düşürdü.
Son 100 sayfaya gelince tempo nihayet yükseldi ve kitabı elimden bırakamadım. Merak duygusu arttı, olayların neye bağlanacağını gerçekten öğrenmek istedim. Yine de genel olarak konu beni tam anlamıyla tatmin etmedi; hatta bir noktada “biraz saçmalıyor muyuz acaba?” diye düşündüm. Ayrıca Alice Feeney’nin kitaplarında sürekli benzer karakterlere yönelmesi de bu kitapta dikkatimi çekti. Taş Kağıt Makas’ı bana fazlasıyla hatırlattı.
Nedense bu kitapta bazı plot twist’leri öncesinden tahmin edebildim, bu da puan kırmama neden oldu. Ben bir gerilim kitabını bitirdiğimde ağzım açık kalmayı, bir süre dona kalmayı seviyorum; maalesef burada o hissi yaşayamadım. Yine de yazara olan saygım ve yazı stilini sevmem nedeniyle puanı çok düşürmek istemedim. Sona doğru yakalanan tempo ve merak hissi sayesinde kitap benden 6/10 aldı.
·
43 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.