1969 yılında kaleme alınmış bu eser, aradan geçen onca yıla rağmen bugünü anlatıyormuş hissi uyandırıyor. Okur ister istemez şu soruyla baş başa kalıyor: Yazar mı döneminin çok ötesinde bir öngörüye sahipti, yoksa toplumlar gerçekten aynı hataları tekrar etmeye mahkum mu?
Romanın merkezinde yer alan Kudret Yanardağ karakteri, yalnızca kişiliğiyle değil, toplumun ona yüklediği anlamlarla da dikkat çekiyor. Kılığı, kıyafeti ve etkileyici hitabeti sayesinde “müfettişler müfettişi” olarak yüceltilen bu karakter, aslında halkın gözünde büyüyen bir figür haline geliyor. İnsanların sorgulamadan, yalnızca dış görünüş ve sözlere dayanarak gösterdikleri saygı, eserin en çarpıcı eleştirilerinden birini oluşturuyor.
Özellikle kulaktan kulağa yayılan söylentilerin kısa sürede nasıl efsaneye dönüştüğü, Orhan Kemal’in toplum psikolojisini ne kadar güçlü gözlemlediğini gösteriyor. Kadınların Kudret Yanardağ’a duyduğu hayranlık da, bireysel bir ilgiden çok, güce ve otoriteye yönelen toplumsal bir zaaf olarak sunuluyor.
Orhan Kemal, sade ama etkileyici anlatımıyla okuru hem düşündürüyor hem de rahatsız edici bir farkındalıkla baş başa bırakıyor. Roman, bireyin değil bireyi var eden, yücelten ve hatta yaratan toplumun eleştirisini yapıyor. Bu yönüyle eser, yazıldığı dönemi aşarak güncelliğini koruyan güçlü bir toplumsal eleştiri niteliği taşıyor.
·
48 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.