·216 syf.··Beğendi
···Okunma: 19 Ocak 2026 10:47 Kitabın neredeyse tamamı bir stand-up gösterisi sırasında geçiyor. Ancak ana karakter Dovaleh G., sahnede insanları güldürmek için değil, onları kendi acısının içine çekmek için vardır. Sıradan bir komedi gösterisi izleyicinin rahatlamasını sağlarken, Dovaleh’in gösterisi izleyiciyi suç ortağına dönüştürür.
Hikâyenin temelinde, Dovaleh’in çocukken bir askeri kamptayken aldığı bir haber vardır: Bir cenazeye gitmesi gerekmektedir ama ölenin annesi mi babası mı olduğu söylenmemiştir. O yolculuk boyunca çocuğun zihninde kurduğu "kim ölsün?" pazarlığı, insanın en çiğ ve en korkunç yanını ortaya koyar. Kitabı özgün kılan, bu kadar ağır bir ahlaki yükü, bir "stand-up" formatının içine sığdırabilmesidir.
Bu kitap, "Gülmek, çığlık atmanın başka bir yoludur" sözünün edebiyattaki karşılığıdır. Grossman, bir insanın en büyük travmasını bir şaka formatında anlatarak, acının estetize edilmesine karşı çıkar. Kitabı bitirdiğimde kendimi hem yorgun hem de kirli hissettim çünkü Dovaleh bizi en saklı utançlarımızla yüzleştiriyor.