Kitapları da masalları da yabana atmamak lazım. Farkına varmasak da bazılarının etkisi uzun sürer. Önce usulca içe işler; sonra kendiliğinden bir kaynak bulup hayata, zaman zaman da onun ötelerine taşar. Kendini aşarken sır saklamayacak, onlardan kaçmayacak bir açıklığa ulaşır.
Masalcı Ana Masallarıyla Şifa Dağıtan Kadın; Özge Bahar kaleminden, Ayrıkotu Yayınlarından basımı yapılan, 140 sayfadan ibaret eser.
Masallar da kitaplar da hiç hesapta olmayanların, adı henüz konmamışların tohumunu ekiyor zihne. Dönüşmek, değişmek, kendinden geçmek, kabuğundan sıyrılmak, yeniden doğmak, kendine gelmek gibi şeyler…
Mutluluk geçmiş zaman kipine mi zimmetli? Mutsuzlukları çark edip mutluluğa geri dönmek istesek bile, teptiğimiz yolların günahlarıyla ağırlaşmış olmayacak mı kalbimiz?
"Biri" olamadığım bir yerde en azından hiç kimse olmak isterdim. Kimsenin tanımadığı bilmediği...
Masallar su gibidir, içine aktığı dimağa göre şekillenir. Dalabildiğin ölçüde de derinleşir
Bu yüzden de her masalın ana fikri dinleyene göre değişir.
Masalcı Ana, tam da adı üstünde, bir masal sandığı. Ama masal sandığımız aynı zamanda hayatın kalbinde değil mi? Bizler orada başka hayatlara vardığımızı sanıyoruz ama hiç fark etmeden saklı doğamıza da uyanıyoruz.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.