Hiç böyle düşünmemiştim:)Alıntı
Geçmiş olsuna gitmek âdetini kim çıkardıysa... Geçtikten sonra gitmişsin ne kıymeti var? Hani hastayken gideceksin, bir çorba kaynatacaksın, sırtını ovacaksın, terleyince üstünü değiştireceksin, ne bileyim suyunu vereceksin... O zaman gel geçmiş olsuna. Geçip iyileştikten sonra ben ne yapayım seni?
11 Yorum
Bazen geçmiş olsun lafı, yaraya sürülen merhem değil de kapanmış yaranın üstüne serilen ince bir örtü gibi kalıyor. İnsan acının tam ortasındayken bir cümle değil, bir nefes ister, mutfaktan gelen çorba kokusunu, su bardağının sesini, omzuna konan o suskun eli… Çünkü hasta iken beden değil, yalnızlık titrer. Geçtikten sonra gelen ziyaret de çoğu zaman sevgi değil, gecikmiş bir vicdan ziyareti gibi, kapıdan girer ama kalbe değmez. Keşke geçmiş olsun demeden önce yetişsek birbirimize, tam da dünyanın ağırlaştığı yerde, insanın kendini taşımayı unuttuğu anda. O zaman bir tas çorba, bin teselliden daha büyük olur, çünkü insan en çok iyileşirken değil, iyileşemeyecek sandığı anda hatırlanmayı unutmaz.
Sahi gidilmeli mi? Hiç anlamam bu işleri. İnsan hastaysa ya da cenazesi varsa yalnız kalıp sindirmemeli midir durumu? Hadi hastaysa çok yakını yardıma gider de ölüsü olunca ne diye sararlar insanın etrafını? Acıyı tel örgülerle süslemeye çalışırlar gibi gelir hep bana. Sindirim Sistemine benzetirim hep cenazeleri, son evresini insanların içinde yapamazsın ki, mahrem değil midir?
Bu durumu bizzat yaşayana kadar cenaze konusunda ben de öyle düşünürdüm ama değilmiş. İlk zamanlar insan sevenlerinin desteğiyle ayakta kalıyormuş,kalabalık dağılıp da yalnız kalınca anlıyor insan..O yüzden cenaze merasimlerine farklı gözle bakıyorum artık.
Kesinlikle öyle 👌 yazar aynı benim gibi düşünüyor 🤭
Reklam
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.