Misafir - Beyza Alkoç
#kitapyorumu
Selamlaaaar!! Misafir kitap yorumu ile geldim!!
Uzun zamandır Beyza Alkoç okumuyordum ve O KADAR ÖZLEMİŞİM Kİ ONUN KALEMİNİ OKUMAYI!! Gerçekten eskilere, ilk okumaya başladığım zamanlara döndürdü beni. Üstelik kendini de çoook geliştirmiş. Beyza Alkoç okuyordum ama öyle betimlemeler öyle diyaloglar okudum ki. Son okuduğum Kar Küresi serisiyle arasında baya fark vardı. Son zamanlarda hiçbir kitap eski tadını vermiyordu ve açıkcası okuma zevkim de gitgide azalıyordu. Ama Misafir o özlediğimiz eskilerin yerini aratmıyordu. O eski watty kalitesiydi kesinlikle!! Eskileri özlediyseniz tereddütsüz öneriyorum. Pişman olmayacaksınız. Kitabımız Eliz ve birlikte büyüdüğü kardeşlerim dediği arkadaşlarının gittiği konserde Eliz’in karnının ağrıması üzerine nöbetçi eczane araması üzerine başlıyor. Nöbetçi eczane ararken girdiği bir sanayi sitesinde Amerikalı diplomat Mark Benson’ın ö!dürülmesine şahit oluyor. Bu anı görmesi orada bulunan mafyaların güvenliğini tehlikeye atacağını için Eliz’i de oradan kaldırmak üzere peşine düşüyorlar. Eliz kaçarken vuruluyor ve kaçarken karşına çıkan büyükçe sandığın içine giriveriyor. Telaş ve soluklanma ihtiyacı nedeniyle “sarı fularının” sandığın kapağına sıkıştığını ve dışarıda “Ben buradayım!” dercesine bayrak gibi sallandığını sonradan fark ediyor. Ancak fark ettiğinde her şey için çok geç ya da belki de iyi ki geç fark etmiştir. Bu sırada sandık açılıyor ve onu bulan kişi Devrim Ali Yöner…
İşteee her şey böylece başlamış oluyor. Devrim’den korkmamıza gerek yok. Çünkü o diğerlerinin aksine orada bulunsa da iyi niyetli ve Eliz’i korumak adına evinde “misafir” ediyor. Tabii biz her şeyi hızlıca öğrenmiyoruz. Yavaş yavaş kitabın içine giriyor aynı zamanda da karakterlerin geçmişlerini öğrenip onları daha yakından tanıyoruz. Kitapta hiç durmadan ters köşe oluyoruz ve şüphelendiğimiz kimseler asla tahmin ettiğimiz gibi çıkmıyor. Hatta şüphelenmediğimiz ve ters köşe olduğumuz insanlar tekrardan bize olumlu bir ters köşe yaratıyor. Anlayacağınız köşelerden başımız dönüyor hsjdjf. Eliz O KADAR KOMİK BİRİSİ Kİ!! Yaşadığı onca şeye o kadar depresiflile rağmen kendiyle ya da bulunduğu durumla dalga geçip beni güldürüyordu (En azından başlarda. Çünkü sonlarda pek de öyle olmadı…) yine de kendisi favori karakterim değil maalesef. Çünkü ondan daha komikleri var! Demir ile Deha!!!!! Gerçekten o kadar güldüm ki okurkennn. Çok kafa dengi insanlar ve Eliz kafayı yemediyse onlar sayesinde cidden. Maalesef Devrim gözümden düştü. Onu şu an hiç ama hiç sevmiyorum. Uzaklaşsın bendenn. ÜSTELİK SON TERS KÖŞEDEN SONRA HİÇ SEVMİYORUM. Eliz adına hem sevindim hem de bunun bu şekilde olmasına çok üzüldüm. Bu yüzden 2. kitapta ne yapacak (çünkü Devrim’e söylemeyeceğini söyledi.) ve çevresi ne diyecek ne yapacak çok merak ediyorum. Ya da Devrim’le geri yolları nasıl kesişecek, Devrim bunu nasıl öğrenecek (Elbet öğrenecekti.) çok merak ediyorum. Ayrıca da Vetrov’ların bu kitapta işi bitti gibiii. 2. kitapta onları okuyacak mıyız ya da bir başka örgüt mü bize bulaşacak merak ediyorum. Eskilerin kalitesinde, sizi mütemadiyen şaşırtacak, akıcı ve oldukça da eğlendiğim bir kitaptı. Kesinlikle öneriyorummm. Puanım da 9 diyebilirimm.
·
160 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.