Külden Reverans, üç kitaplık serinin final kitabı ve bu kez üçlü arkadaş grubunun son kızının, yani Güz’ün hikâyesini okuyoruz. Serinin son kitabı olmasına rağmen bende yarattığı his ne yazık ki “tamamlandı” değil, “bitsin de kapatalım” oldu. Kitap genel olarak çok olaysız, tek düze ve ilerlemeyen bir yapıya sahipti. Final kitabından beklentim daha güçlü bir duygu, daha anlamlı bir kapanışken, bunun yerine fazlasıyla boşlukta kalan bir hikâye okudum.
En büyük problem bence yazım diliydi. Kitap Türkçe yazılmış olmasına rağmen kötü çevrilmiş bir yabancı roman hissi veriyor. Cümleler akmıyor, diyaloglar inanılmaz yapmacık ve kimse gerçek bir insan gibi konuşmuyor. Herkes sanki aynı kalıptan çıkmış, yapay ve fazla “düzgün”. Karakter isimleri bile bu yapaylığı destekler gibiydi; okurken ciddiye almakta zorlandım. Diyaloglar özellikle çok rahatsız ediciydi, resmen herkes ChatGPT gibi konuşuyordu.
Konu da ne yazık ki oldukça basit ve klişeydi. Güz’ün annesine destek olmak için kafede çalışması, bale yapması ve kafedeki bir çalışanla sevgili olması gibi bildik bir romantik kurgu var ama işlenişi hiç samimi değil. Erkek karakter tamamen kendini Güz’e adamış, kişiliği neredeyse yok. Güz ise sürekli gereksiz trip atan, en ufak şeyden sorun çıkaran bir karakter. Özellikle market sahnesi beni aşırı sinirlendirdi: Kız çilek istiyor, çikolatayı diyet yüzünden istemediğini söylüyor; adam sürpriz yapıp çikolata da alıyor ve Güz mutlu olmak yerine olay çıkarıyor. Bu noktada empati kurmak benim için imkânsızdı.
Genel olarak Külden Reverans, hem dili hem karakterleri hem de anlatımıyla beni fazlasıyla yoran bir kitap oldu. Klişe romantik hikâyeler seviyorsanız belki size hitap edebilir ama doğal diyaloglar, gerçekçi karakterler ve güçlü bir final bekliyorsanız hayal kırıklığı yaşamanız çok olası. Serinin finali olmasına rağmen bende iz bırakan bir etki yaratmadı.
··
278 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.