Neredeyse sıradan bir aile romanı olarak tanımlanabilecek bu kitap, üç farklı bakış açısından ilerleyen yapısıyla ilk etapta çok sesli ve derinlikli bir anlatı vaadi sunuyor. Ancak bu yapı, ne yazık ki anlatının temposunu yukarı taşımak yerine, kitabı giderek daha ağır ve yorucu hâle getiriyor.
Roman, ne tam anlamıyla bir polisiye ne de psikolojik gerilim kategorisine oturuyor. Türler arasında gidip gelen bu belirsizlik, okurda sürekli bir “bir şey olacak mı?” beklentisi yaratıyor; fakat bu beklenti uzun süre karşılıksız kalıyor. Hikâye oldukça yavaş ilerliyor ve özellikle orta bölümlerde anlatı neredeyse yerinde sayıyor.
Yaklaşık 500 sayfalık hacmi, bu hikâye için fazlasıyla uzun. Kitap, anlatıya katkısı sınırlı olan detaylarla gereğinden fazla boğulmuş durumda. Karakterlerin iç dünyaları derinleştirilmeye çalışılsa da, bu çabanın çoğu tekrar hissi yaratıyor ve okuma süreci giderek uzadıkça uzuyor. Bir noktadan sonra kitap, elinizde “sürünüyormuş” hissi uyandırıyor ve bitirmek adeta bir sabır testine dönüşüyor.
En büyük hayal kırıklıklarından biri ise final. Onca sayfa boyunca ağır ağır örülen hikâyenin, son bölümlerde aceleyle toparlanmaya çalışıldığı hissediliyor. Anlatı temposu bir anda hızlanıyor ve bu da finalin etkisini zayıflatıyor. Okur, uzun süren hazırlığın karşılığında daha güçlü ve tatmin edici bir sonuç beklerken, kitap beklenenden erken ve yüzeysel bir şekilde sona eriyor.
Genel olarak, dikkat çekici bir fikirle yola çıkan ancak anlatı ekonomisini iyi kuramayan bir roman. Sabırlı okurlar için bile zorlayıcı olabilecek bu kitap, kişisel olarak çok rahat tavsiye edebileceğim bir okuma olmadı.
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.