hayal kırıklığı.. o kadar klişe ve yavandı ki, belki en azından sonu güzeldir diye yarım bırakmadım ama değmedi, sonu da aceleyle yazılmış gibiydi. yazar enemies to lovers, kasaba aşkı, uyuşturucu bağımlısı aileler, kötü bir üvey baba gibi tüm klasik konuları eklemiş. böyle şeylere hiç gerek yoktu bence, bu kitabı daha güzel kılmamış.
bu yazarın Yüz Karası ve Karışık Kaset kitaplarının yazarıyla aynı kişi olması inanılmaz, bu kitap onlardan çok farklı ve saçmaydı.
Ian'ın tek bir kötü şey olunca bile kabuğuna çekilmesi, sonra etrafındakilerin ona nasihat vermesiyle evet haklısınız deyip birden özür dileyip davranışlarını değiştirmesi hiç gerçekçi değildi. bu kadar kolay ikna olacaksa en başta böyle konuşsalarmış.
Bilmiyorum kitapta bi gariplik var, asla duygu geçirmiyor, dümdüz duygusuz bir şey okudum 400 sayfa boyunca. bu benden kaynaklı mı emin değilim ama her şey çok hızlı oldu, yazar bir sürü klişe eklemek için her olayı kısa tutmuş gibiydi. Charlie'nin (üvey baba) sonda sorun çıkmadan direkt hapse girmesi de çok saçmaydı, bu kadar kolaysa neden başta annesi ve hazel bu kadar acı çekti? hapse girmeseydi demiyorum tabii ki, ama yazar olayı başta o kadar uzatmış ki, daha uzatmıyım deyip tek bir cümlede charlie'nin hapse girdiği kısmı yazmış.
her neyse, bunu okumak yerine yazarın diğer kitaplarını okumanızı tavsiye ederim.
·
44 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.