Hazlar ve Günler kitabı yorumum
Öncelikle yazarla başlayayım: Modern edebiyatın en önde gelen yazarlarından biri aynı zamanda döneminin en özgün yazarı sayılır. Yazarı döneminde dönemi yapan en önemli olgulara baktığımızda insan, hafıza, zaman kavramları o kadar güzel ele alıyor. İç monolog tekniğini başarıyla uygular. Yazar için son olarak Zamanı ölçmek yerine, onu hissettiren bir kişidir diyebiliriz.
Hazlar ve Günler kitabı ise edebiyata adım attığı ilk ciddi eseri sayılmaktadır. Hatta Kayıp Zamanın İzinde kitabının temelleri bu kitapta atılmıştır. Bu kitabı okurken sanki ormanın içinde yaptığınız yürüyüşlerde huzuru bulduğunuz gibi bu kitapta huzuru buluyorsunuz. Aklınızdan geçen düşünceleri o kadar güzel dile getirmiş ki o şiirselliği uzun bir süre sindirmek zorunda kalıyorsunuz. İnce bir kitap fakat hemen bir solukta okuyacağınız türden değil zaman zaman o şiirselliğin içinde kayboluyorsunuz zaman zamanda esere yabancılaşıyorsunuz yazarın amacı da budur zaten o kelimeleri düşünmek, sindirmektir. Şunu söylemek gerekirse hayatın anlarında ağırlığını hisseden bir eser. Ve bence herkes Proust’un o büyülü dünyasında kaybolmalıdır.
Kitaptan alıntılarla son vermek istiyorum:
“İnsan, en çok mutlu olduğu anlarda zamanın ne kadar acımasız olduğunu fark eder.”
“Bazı acılar vardır ki bizi yaralamaz; sadece uyandırır.”
·
46 Gösterim
1 Yorum
O kadar güzel yazmışsın ki listeme ekledim hocam
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.