Misafir, bana doğru insanla yanlış zamanda karşılaşmanın ne kadar yaralayıcı olabileceğini hatırlattı. Okurken defalarca “keşke” dedim; keşke birbirlerinden vazgeçmeselerdi, keşke bu kadar eksik kalmasaydı her şey. Bazı duygular yarım kaldığında insanın içinden çıkmıyor, kitap bitse bile kalpte kalıyor. Keşke kavuşsalardı… Ama belki de en acı gerçek buydu: Bazı hikâyeler kavuşmak için değil, iz bırakmak için yazılır.