Puan vermedi·238 syf.····Okunma: 24 Ocak 2026 00:23 Bazı kitaplar vardır sadece okunmaz, yaşanır. Benim için o kitaplardan biri de Aslı Peker’in "Flamingolar Pembedir" eseri oldu. Yazarın çocukluğundan gençliğine uzanan zorlukları, hüzünleri, mutlulukları ve o dönemin ruhunu yansıtan kasetlerdeki şarkılarıyla beni benden alan sıcacık bir anlatı...
[DİKKAT: SPOİLER!]
Hikaye, henüz altı yaşındaki küçük bir kızın, anne ve babasını trajik bir kazada kaybetmesiyle başlıyor. Hayatın ne getirdiğinden habersizce İzmir'e, dayısının yanına doğru bir yolculuğa çıkıyor. Başlarda yabancılık çektiği bu yeni şehirde, okumayı bilmemesine rağmen tek tanıdığı üç kelime var: Annesinin, babasının ve kendisinin adı... Bir gün bir teknenin üzerinde "Feryal" (annesinin adı) yazısını görmesiyle, o tekne onun sığınağı, dert ortağı ve annesi oluyor.
Dayısıyla kurdukları "Katamaran" hayali, hayata tutunma sebeplerine dönüşüyor. Kitap boyunca dayısının Tülin abla ile olan yarım kalmış ama küllenmemiş aşkına, karakterimizin yalnızlığına, ilk kez karşılaştığı o yeşil gözlü silüetin heyecanına şahitlik ediyoruz. Fırtınalar kopuyor, göz bebekleri olan o tekneye veda ediyorlar, zorluklar sarpasarıyor... Ama sonunda, sabrın ve sadakatin meyvesi olan o kir düğünüyle hikaye huzura eriyor.
Son Söz:
Zihninizde hayatın tüm renklerini yeniden canlandırmak isterseniz, bu samimi yolculuğa mutlaka katılın. Benim için kesinlikle tekrar okunacaklar listesinin başında yer alıyor.