Çukurda, ilk bakışta sade ve durgun ilerleyen ama insanın içini yavaş yavaş sıkan bir kitap. Okurken asıl çarpan şey, kötülüğün ne kadar “sessiz” ve gerekçelendirilmiş hâle gelebileceği. Aksinya’nın Lipa’nın çocuğuna sıcak su dökerek onu öldürmesi, kitap boyunca yaşadığım en sarsıcı andı; çünkü bu sahne ne büyük bir öfkeyle ne de bir anlık cinnetle geliyor. Soğukkanlı, neredeyse sıradan bir karar gibi sunulması insanı daha çok ürpertiyor.
Bence kitap tam olarak şunu söylüyor: İnsan, iktidar ve çıkar söz konusu olduğunda vicdanını çok kolay susturabiliyor. Çukurda, kısa olmasına rağmen insan doğasının karanlık tarafını yüzüne çarpan, etkisi uzun süren bir metin. Bitince “Nasıl yani?” dedirten ama yarım da bırakılmış bir kitap oldu benim için.
·
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.