Savaşın gölgesinde büyüyen ikiz kardeşlerin hikâyesiyle başlayan bu üçleme, zamanla yalnızca bir savaş anlatısı olmaktan çıkıyor.
Kimlik, hafıza, gerçek ve yalan kavramları birbirine karışıyor. Her kitapta anlatı değişiyor, bakış açısı kırılıyor ve okurdan şunu yapması isteniyor: anlatılana güvenip güvenmemeye karar vermek.
İşte tam da burada benim okuma yolculuğum başladı.
Önce merak ettim.
Sonra çok şaşırdım.
Ve bazı yerlerde durup “Bunu ben mi anlayamadım?” diye düşündüm.
Anlatım çok sade ama hissettirdikleri hiç sade değil.
Her şey netleşecek sanırken, hikâye bilerek bulanıklaşıyor.
Anlamadığımı sandığım yerlerin, aslında okura bırakılmış boşluklar olduğunu fark ettim.
Bu üçleme bana şunu hissettirdi:
Bazen anlamamak bir eksiklik değil,
hikâyenin tam merkezidir.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.