Hiç bilmediğim, hiç duymadığım bir yazar. Tesadüf bir kitapçıda karşıma çıktı. Önce kapaktaki tablo sonra da arka kapağındaki yazı beni etkileyince kitabı aldım. Ocak 2026’da yani bu ay ilk kez basılmış. Kapağındaki resim Gaudenzio Ferrari’nin Müzisyen Melekler tablosuna ait. Aslında bu tablo, roman ile anlam ve işlev benzerliği üzerinden ilişkili.
Romanın merkezinde savaş var gibi gözükse de aslında romanda savaş müziğin arka planında anlatılıyor. Genç bir müzisyenin yarım kalan hayatı, yaşanan zamansız ayrılıklar, bir çello aracılığıyla kurulan bağlar romanın merkezini oluşturuyor. Müzik romanda yıkıma direnmenin tek yolu, insanlardaki acıyı ortadan kaldırmaz; ama iyileştirici etkisiyle onu taşınabilir kılar.
Romanda çello ve Bach süitleri, 1945’ten bugüne uzanan bir hafıza taşıyıcısı gibi aktarılmış sanki. İnsanlar ölür, ülkeler değişir; fakat müzik daima kalır ve geçmişi bugüne bağlar. Bu yönüyle roman “müzik zamanın üstündedir” düşüncesini pekiştirir.
Unutulmaz süit, savaş anlatısının ötesinde, sanatın yıkım karşısındaki sessiz ve kalıcı direnişini konu alıyor. Ben hikayeyi beğendim. Yazarın başka romanlarını da okumayı düşünüyorum.
·
70 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.