X te şöyle bir yazıya denk geldim.
İnternette dönüp dolaşan bu videoyu biliyorsunuz.
Werner Herzog’un kamerasının yakaladığı o "Arızalı" penguen.
Binlerce penguen, hayatta kalmak, yemek yemek ve üremek için okyanusa doğru yürürken; O tek başına duruyor. Kafasını çeviriyor.
Ve sürüyü reddedip, tam ters istikamete; okyanusa değil, 5000 kilometre boyunca buzdan ve ölümden başka hiçbir şeyin olmadığı DAĞLARA doğru yürümeye başlıyor.
Bilim insanları onu yakalayıp koloniye geri bıraktı. Ama o, arkalarını döner dönmez yine rotasını o "Hiçliğe" çevirdi. Neden?
Biz aslında bu pengueniz.
Bu video neden milyonlarca kez izlendi?
Neden içimizi titretti? Çünkü o penguen bize, bastırdığımız o en derin dürtüyü hatırlattı: "Sürüyü reddedip, kendini bilinmeyenin ortasına atma arzusu."
Her insanın, gerçekten insanım ben diyenin içinde bilinmeyene dair karşı konulmaz bir dürtü vardır.
Sen o perdenin arkasını hep merak edersin.
Okyanus, sistemin size sunduğu güvenli alandır.
Maaştır, sigortadır, sıcak yataktır.
Dağlar ise ölümdür ama aynı zamanda ÖZGÜRLÜKTÜR.
Biz de tıpkı o penguen gibi, bu sistemin kodundaki birer "Hata"yız.
Doğa bizden sadece hayatta kalmamızı ve genlerimizi aktarmamızı ister. Ama bazılarımızda bir "Bug" oluşur.
Yemeği reddederiz, konforu reddederiz ve ufuktaki o dağların ardında ne olduğunu merak ederiz.
Araştırırız, okuruz, öğreniriz.
Deneyimlemek isteriz.
Bilinmeyene yelken açmak, gerekirse bu yolda her şeyi arkamızda bırakmak isteriz.
Herkes "Oraya gidersen ölürsün" derken, biz "Burada kalırsam zaten yaşamıyorum ki" deriz.
Bilim insanları ona "Yönünü şaşırmış" veya "Deli" dedi.
Hayır. O gayet bilinçliydi.
O penguen, korkakların ve sürüye uyanların asla anlayamayacağı bir şeye sahipti: KENDİ SONUNU TAYİN ETME İRADESİ.
Güvenlik masalının götüne bir havai fişek sokup patlatmış bir penguen. Hepimiz de sempati uyandırdı.
İnsanın yapamadığını yapabildiği için.
NPC'ler okyanusta balık peşinde koşarken, o dağların sessizliğinde kendi kaderine yürüdü.
Belki de o penguen ölmemiştir?
Belki de o dağın ardında, sürünün vizyonunun yetmediği başka bir okyanus bulmuştur? Kim bilir...
Eğer bugün kalabalığın gittiği yöne gitmek içinizden gelmiyorsa, korkmayın.
Siz deli değilsiniz.
Siz sadece simülasyonun farkına varmış o yalnız penguensiniz.
Bilinmeyene duyulan hasret ve özlem.
Yürümeye devam.
HIRAETH.