Bu bir kitap incelemesi değil; yas haritası.Alıntı
Bu kitap benim için bir "okuma deneyimi" değil, artık var olmayan bir sığınağa duyulan o ağır ve dürüst özlemin itirafıdır.
Bahçıvan ve Ölüm adlı kitabı okumak bir seçim değil, kaçamadığım bir randevu gibiydi. Günlerce uzak durdum, korktum, kaçtım... Ama sonunda dayanamayıp bıraktım kendimi sayfalara... Başkaları için kelimelerden ibaret olan o cümleler, benim için birer kesikti.
Birçok okur bu kitabı "bir solukta bitti" diye nitelendiriyor. Ancak benim için bu okuma eylemi, her satırda durup nefes almam gereken bir maratona dönüştü. Onların akıcılık dediği şey, benim nefesimin kesilmesiydi. Gospodinov, "Babam bahçıvandı. Şimdi bir bahçe," dediğinde; o bahçenin benim üzerime kapandığını, toprağın altında kalan o köklerin aslında benim çocukluğum olduğunu fark ettim.
Yazarın babasıyla olan o sessiz vedası, benim kendime bile söyleyemediğim kimsesizlik hissini yüzüme vurdu. Babam giderken meğer dünyadaki en güvenli yerimi de yanına almış. Kitabı bitirdiğimde elimde kalan sadece bir hikaye değil; nefes nefese kaldığım sahipsiz bahçede, babamın ardından tuttuğum o en dürüst yasım oldu.
·
437 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.