Bel Canto
"Bir insanın tek istediği hayatta kalmaksa, başka bir şey isteme konusunda sessiz kalma eğiliminde olurdu."
O gün, o Güney Amerika ülkesinde herkes Bay Hosokawa'nın doğum gününü kutlamak için oradaydı. Üstelik dünyaca ünlü soprano Roxane Coss da sahne alacaktı. Ev sahibi başkan yardımcısıydı çünkü günlerden salıydı ve başkan dizisi olduğu için evinde kalmayı tercih etmişti. Her şey yolunda giderken birden eli silahlı teröristler içeri girmişti ve amaçları başkanı kaçırmaktı. Fakat başkanın orada olmadığı öğrenilince davetliler rehin alınmıştı.
Rehinelerin bir kısmı bırakılır ve geriye sadece 39 erkek ve 1 kadın rehine kalır. Tabi ki Roxane Coss serbest bırakılmamıştır. Zaman geçtikçe rehineler ve teröristler arasındaki bağlar kuvvetlenmiştir. Artık neredeyse kimse eve dönmeyi düşünmüyordur. Dil, kültür ve taraf farklarının anlamsızlaştığı noktada müzik ortak bir nefese dönüşür. Artık ortak dilleri müzik, aşk ve dostluktur.
Ama bir gün öyle bir şey olur ki... Bu kimsenin olmasını beklediği ya da düşündüğü bir şey değildir...
Bel Canto, İtalyancada "güzel şarkı söyleme" anlamında kullanılıyormuş. Kitabın ismi dikkatimi çok çekmişti ve tabi ki ne anlama geldiğini de öğrenmem gerekiyordu. Kitabımız bir rehine hikayesi gibi başlasa da aslında insan ruhunun en savunmasız hallerini, çatışmanın ortasında filizlenen aşkı, umudu ve insan olmanın kırılgan güzelliğini anlatıyor.
Dünya tehlikeli bir yerdi, kişisel güvenlik kavramları çocuklara yatmadan önce anlatılan bir masal gibiydi.
Eğer çocuk olmak, akşam yemeğini pişirecek bir anne babaya sahip olmak anlamına geliyorsa, o çocuk değildi.
Aşk bir eylemdi. İnsana öylece geliverirdi. Bir seçim değildi.
·
129 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.