Alkış sesleri duymak isteyeceğim bir okuma serüveni oldu.
Charles Dickens severim ama Oliver'dan sonra David ile sevgimi sorgulamaya başlayacağım sanırım. Çok kötü mü hem evet hem hayır. Kitabın rahatsız ediciliğinin sebepleri;
Max 500 sayfada anlatılabilecek şeyleri uzayan peynir çeşidi gibi uzattıkça uzatması... Bir şeyleri anlatmak için binlerce sayfa yazmana gerek mi var gerçekten? Olaylar uzun anlatılmayı gerektirecek olsa amenna.
İkinci neden birbirinden sevimsiz, ağlak ve yoran karakterler. David'in salaklığı, asla insan analiz edemeyişi. Steerforth'un egosu, Emily ve Dora gibi karakterlerin mızıldaması, Heep ve Rosa gibi karakterlerin nereden geldiği belli olmayan öfkeleri, Micawberlerin çenesi (tamam Mrs. Micawber kocan harika kimse değerini bilmediği için sürekli borç batağında onun suçu değil koca ülke suçlu tamam sensin).... Bir de hepsinin hayatını bu kadar bilmemize gerek var mıydı gerçekten? Traddless ve milyonlarca(!) kız kardeş bilgisi bize ne kazandırdı... Kitapta aklı selim 3 4 karakter vardı o da takdir edersiniz ki bu kadar uzun bir kitapta yeterli olmuyor.
Klasik severim, kalın kitap severim, Dickens severim aslında tüm kombinasyonlar tamdı ama olmadı olduramadık...
·
56 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.