Tomris Vural emekli sınıf öğretmenidir. Emekli olduktan sonra kendi için bir şey yapmak ister ve roman yazmaya niyetlenir. Eşi ve oğlu onu desteklemek yerine ne yazık ki bu işin zorluklarından bahsederler. Hatta annesi roman yazmaya başlamadan önce eşine sormalısın diye ona telkinde bulunur. Sebebine gelince roman yazarken aman ev işleri aksamasın, bir tatsızlık çıkmasın…
Kitap boyunca kadının toplumdaki asıl yeri üzerinde durulmuş. Kadın hayattaki her şey birbirine tutunmasını sağlayan bir öge olarak gösterilmiş. Tıpkı çamaşır ipine dizilen çamaşırların sabit kalmasını sağlayan kendi küçük ama işlevi büyük mandallar gibi.
Çamaşır mandalı kendi içinde tutarlı kendine dayanan gücünü kendinden alan, bu güçte çamaşırları ip üzerinde tutan bir alettir çamaşırlar için huzur ve güven unsurudur. Kadınlar gibi…
Bu kadar toparlayıcılığın, birleştiriciliğin arasında bir gün acı bir gerçekle yüzleşen Tomris hanım, hayatı için çok önemli bir dönüm yoluna girer. Eseri okurken kadınların tarih boyunca yaşadığı sorunları öğrenecek ve bu sorunlara çözüm yollarını bulacaksınız… Keyifli okumalar diliyorum…
Alıntılar
Şimdi hayatımda ilk defa kendim için, ailem için, ülkem için değil sadece kendim için bir şey yapmaya roman yazmaya niyetleniyorum.
nereye gittiğini bilen insana dünya kenara çekilip yol verirmiş.
Hayatta hiçbir şeyimiz dört dörtlük olmuyor; ya bizim ayarımız bozuk ya yakınlarımızın sosyolojik saati bize uymuyor.
Tolstoy, “mutlu aileler birbirlerine benzer, her mutsuz ailenin ise kendine özgü bir mutsuzluk nedeni vardır” der.
Eğer bir kızım olsaydı, ona, fazla gülmemesini değil elinde fırsat varken gülmesini öğretirdim. Çocukken güldünüz güldünüz, büyüdüğünüzde güleceğinizin garantisi yoktur.
Madem böyle olacaktı, biz niye bu haltı yedik ağam?
·
58 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.