Kolunu kanadını kırmamış gibi uçmanı isteyecekler.
Bunu bilerek yazarlık yolunda yürümeni isterim.
Herkes senin üretmeni ister; ama kaç bedel ödediğini, kaç kez düştüğünü, nerelerinden incindiğini çoğu zaman görmek istemez. Senden güçlü olmanı beklerler, ama güçlenirken nelerden vazgeçtiğini sormazlar.
Yazarlık; görünmeyen yorgunlukların, sessiz kırılmaların, içten içe onarılan yaraların işidir. Buna rağmen senden, hiçbir şey olmamış gibi devam etmeni isteyenler çıkacaktır. Onların beklentisi senin iyiliğinle değil, senin sunduğun sonuçla ilgilidir.
Burada durup kendine şunu hatırlatmalısın:
• İyileşmeden hızlanmak zorunda değilsin.
• Susmak, dinlenmek, geri çekilmek bir yenilgi değildir.
• Yazamadığın dönemler, yazarlığını kaybettiğin dönemler değildir.
Kendine zaman tanı. Kanadın kırıkken uçmaya çalışmak seni daha çok incitir. Oysa onardığın her yer, yazına derinlik olarak geri döner. Okur bunu görmez belki; ama metin bunu taşır.
Unutma:
Gerçek güç, herkes senden uçmanı beklerken yerde kalabilmeyi göze alabilmektir.
Bu yol senin; hızını da, yönünü de sen belirlersin.
··
83 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.