" Ben Gazzeli bir çocuğum, geceleri uyuyamam korkudan,
Bütün gece bombardıman var, titrer yüreğim durmadan.
Gazze'de çocuk olmak zor, bomba patlar her yandan,
Hayaller yıkılır bir bir, düşer gökyüzünden zamansız."
Bu dünyada çocuk olmak zordur ancak bazı coğrafyalarda daha da zordur. Sadece çocuk olmak da değil insan olmak zordur
Yazar Osman Yıldırım Gazze'de yaşanan vahşete, zulme sessiz kalmamak için yazmış bu kitabı. Kitabın giriş bölümünde de dediği gibi " Unutmamak için yazıyoruz, unutturmamak için anlatıyoruz -çünkü hafıza, adaletsizliğe karşı en güçlü silahımızdır."
Yusuf beş çocuklu bir ailenin dördüncü çocuğudur. Kendisi beş yaşındadır, küçük olan kardeşi Meryem ise henüz iki yaşında. Kitabı Yusuf'un anlatımı ile okuyoruz, çocuk anlatımı ile olduğu o kadar iyi yansıtılmış ki...
Kudüs' teki yaşamları ve bulundukları yere nasıl geldiklerini dedesinin anlattıklarından öğrenir Yusuf. Mutlu ve huzurlu yaşamları varken bombardımanlar başlar. Yusuf büyürken Gazze'de yaşananların daha çok bilincinde olmaya başlar. Vahşetin dozu artarken kardeşi dışında tüm ailesini kaybeder. İki küçük çocuk birbirine sahip çıkmak ve hayatta kalmak zorundadırlar. Bir yudum suya, bir lokma yemeğe muhtaç hale gelmişlerdir. Dünya devletlerinden, Müslümanlardan yardım beklerken ayakta kalmaya çalışan iki kardeş ekseninde bir toplumun yaşadıkları gözler önüne seriliyor kitapta.
" Filistin halkı, Gazze halkı onurlu ve cesur bir halktır. Bir asırdır gördüğü tüm zulme ve soykırıma rağmen bu toprakları bırakıp gitmemiştir. Bu topraklar Filistinlilerin Aaa toprağıdır. Sonradan gelen siyonistler bu toprakların huzurunu bozmuştur. Onlar dünyanın neresine giderse gitsinler, gittikleri her yere zulüm ve gözyaşı getiren bir millettir."
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.