Kitabın en baskın yanı okura verdiği gerçeklik hissi. Evet diyorsunuz, Umut'un yaşlarındayken aşk tam da böyle yaşanır, böyle hissettirir. Fakat yıllar sonrasındaki Tahir'i okurken ise bambaşka bir hâl durumuna geçiyorsunuz. Artık sadece bir hissiyat değil, okurken tamamen o duyguları giyme durumu var. Yazar, bir aşkın resmini çizmiş ama siz tüm o hesaplaşmayı yaşıyorsunuz.
Bu kitapta hayattan çalınan kısa anlar kadar mutluluk ve insanın hayat hikayesinde daha çok iz bırakan yaralar var... Yarım kalanlar, onca yıl yaşıyormuş gibi yola devam edenler, eksilenler, ateşten çemberin içinden geçenler, bir gün bir yerlerde gerçek aşkın kıyısında durmuş olanlar okurken kendinden izler bulacak...
Karakterlerin okur için ete kemiğe büründüğü kitapta ben Tahir'in aşkına saygı duydum. Kitabın sonu için ise şunu söyleyebilirim: Hayatta attığınız her adım gelecek için birçok olasılık doğurur. Yazar da okura aralarından seçebileceği birkaç olasılık bırakmış. Benim için kitap Sezen Aksu'nun, 'Aşk için ölmeli, aşk o zaman aşk' dediği yerde bitti. 15 yıl sonraki Tahir de aynı kişi değil, Elif de. O yüzden başka bir son yakıştıramadım kitaba.
Bu kitapta çok okuyan bir kalemin emeği var. Hissederek, düşünerek okundu, herkese tavsiyemdir.
·
32 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.