Beyaz Geceler önce öyle sessiz sakin başladı ki ama sonra insanın içine öküz gibi oturur gibi oldu.Elimde kitapla kala kaldım.
Anlatıcı hayalperest ama yalnız.Sanki hayalleri ile arkadaş gibi.Bir gece tanıştığı birinden yakınlık görünce aşık olması çok normal.Karşılık bulamasa da seviyor.Sonrasında üzülüyor ,sevip de üzülmemek mümkün değil. Ama onunla yaşadığı o kısacık mutlu zamanın ona bir ömür yeteceğini söylüyor kitap sonunda…
Ve biz okuyucu olarak şunu fark ediyoruz:
Bazen birini seviyorsun diye onunda seni sevmesi zorunlu değil . Hayat da zaten burada acımasızlaşıyor.
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.