Ayşe Şasa..
Bu isim sanırım hafızamda uzun bir süre yaşayacak.
Kitap otobiyografi ama röportaj şeklinde, soru-cevap ile Ayşe Şasa’ nın trajik hayat hikayesini okuyoruz ben daha çok yaşadım sanki öyle tesir etti bünyeme.
Yazarımızın daha çocukluk çağında böylesine travmatik olaylar yaşaması üstelik zengin ve elit diye nitelendirilen bir ailede bunları yaşaması daha da trajik.
Bu travmatik, derin izler Ayşe’ nin peşini bırakmıyor karmakarışık bir kafa içinde, çevresindeki insanlar aslında onun hep özüne uzak olduğunu bildiği ama bir yandan da koparamadığı bağlarla örülü.
Çok sonra bu derin yaralar açığa çıkıp onu uzun bir süre depresyona ve şizofreniye sürükleyecek ve bu dönemde özüyle tanışıcak eski bağlarını ardında bırakıp özüne ait olan insanlar ile tanışıcak (İsmet özel, Mustafa kutlu, Kemal Tahir gibi birçok isim). Sonunda ise yaşam onun için daha anlamlı, çekilebilir bir hal alıcak. O da tasavvuf ile Allah’ı anmak ile olacak.
Son sayfalar akıp gitti.. okurken her seferinde daha kötü bir şey yaşamamıştır dedikçe peşinden gelen acılar denizi. Çok acıklı bir hikayesi var sevgili Ayşe Şasa’nın herkes kendine göre bir şeyler alır onun hayat hikayesinden. Kitap bittikten sonra bir tane resmini buldum internette gülümsüyor ama gözleri, yaşamı boyunca ne acılar çekip ne imtihanlardan geçtiğini haykırıyor. Huzur içinde uyu Ayşe Şasa.
·
62 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.