Bu kitap büyük olaylar anlatmıyor; bu kitapta mesele, içten içe yanan bir vicdan. Sürgün edilmiş bir adamın, yalnızlıkta kendisiyle hesaplaşması ele alınıyor. Asıl mesele siyaset ya da sürgün değil; insanın kendi hatalarından kaçamaması. Reşat Nuri burada sakin ve acımasız. Kimseyi parlatmıyor, kimseyi yerden yere vurmuyor; sadece gösteriyor. Okurlara anlatmak istediği şu: insan bazen en çok sessizlikte yanıyor.