Süveyda
, bir kitap okudu10/10
5 günde okudu
·Okunma: 01 Şubat 2026 13:54
·2026 6. kitabı
·
122 Gösterim
13 Yorum
Cafer karımı incittim, ondan gitti demiş lokantacıya. Ama karısı sağır dilsizmiş dedim, duymadığı halde nasıl anlamış Cafer'in bütün gece ne anlattığını? Ne anlattığını duymak şart mı anlamak için dedi lokantacı, sen şimdi bana her şeyi anlattın mı? Yoo... Ama ben yüzünden anlıyorum hayatını, eriyorsun.
Yanına yaklaşacağım, gözlerine bakacağım. "O adam ben olabilirdim," diyeceğim, bir çınar ağacına yaslanıp ona bakan adamı göstererek. "Saçlarını iyice büküp bir omzuna bırakan, güzel şeyler yaparken dünyayı unutan Umman'ı hâlâ seviyorum," diyeceğim. Son cümleyi belki de söylemeyeceğim. Hiçbir şey anlamayacak. Yıllarca düşünüp duracak sözlerimi.
Kar yağıyordu ve ben, gitmeyi düşünürken uzaklara, Umman adımın altına beni sevdiğini yazıyordu. O sözlere gömmek istedi beni. Kendi eliyle, kendi istediği biçimde yazdığı harflere hapsetmek. Ben bir yere yerleşip, dertsiz, tasasız dünyayı seyredecek adam değildim. Adımın harflerine sığamazdım. Onun istediği gibi olamazdım istesem de. Kupayı aldım elinden, alırken parmaklarını öptüm, gözlerime sürdüm. Giydim paltomu, botlarımı, yakalarımı kaldırdım. Arkamdaki kapıyı çekerken beraberliğimizin üstüne, Umman'ın gözlerinde yaşlar vardı.
Tepeden tırnağa güzelsin aşkım.
Hiç kusurun yok.
Bok yok.
Tepeden tırnağa kusursun Neşide, İsrailoğullarına kuş veren Allah belanı versin.
Halâs yok / Halâs yok / Halâs yok.
Halâs diye bir şey yok.
Neden buradayım anlıyorum:
Halâs var / Halâs var / Halâs var.
Reklam
Halâs'ın hikâyesini tekrar tekrar okumak istiyorum, sebepsizce kendime çok yakın hissediyorum.
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.