Akıcı, sade, güçlü kalemiyle yine döktürmüş yazarımız. İstemsizce karakterlerle empati yapıyorsunuz. Güçlü ve yalnız olan baş karakterimiz Öykü, geçmişte yaşadığı travmalardan dolayı sevilmeyi hak etmediğini, hep yalnız kalacağını, bir evinin bile olmayacağını düşünüyor. Annesine çok fazla nefret beslediğimi de belirtmek isterim. Allah kimseye böyle anne vermesin.
Öykü evsiz, kimsesiz kendi ayakları üzerinde durmaya çalışıyor; bunu da her zerresiyle bize hissettiriyor.
Ev arkadaşlarının hayatına girmesiyle, bir şeyler yolunda gitmemeye, kendini koruduğu yollardan ters düşmeye başlıyor. Önce dostluğu, sonra aileyi ve aşkı öğreniyor.
Her duyguyu hissettiğim, güzel, güvenli bir kurguydu. Okurken sıkılmadan bir çırpıda okudum.
Dışardan soğuk, duygusuz görünen insanlar için farklı bir bakış açısı getiriyor ve onlarla da empati yapmamızı sağlıyor. Tavsiye ederim.
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.