Ölüm Doğurmak, adını bir çelişkiden ziyade bütünlükten alıyor: aynı noktada hem doğumu hem ölümü taşıyan bir iç ses. Yazarın düşünce ve politika yazıları şiire de sızmış. Kitap, “Doğum” ve “Ölüm” başlıklı iki damarda ilerlerken, okuru yasın süslenmiş bir dile dönüşmesine izin vermeyen çıplak bir gerçekle yüzleştiriyor; bazen keskin bir dizeyle, bazen anlatı parçalarıyla koyulaşan bir iç konuşmayla.
Metinler, bir sonun içinden geçen başlangıçlara bakıyor; kapanışların içindeki küçük açılmaları, bitişlerin ardına saklanan ikinci ihtimalleri yokluyor. Şiir, kimi yerde tek bir dizeyle kesip geçiyor, kimi yerde anlatı parçalarıyla durup bekliyor, aynı yarayı farklı yerlerinden yokluyor.
“…işte böyle bir ülke burası
sabahları dolara
geceleri tanrıya tapılır…”
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.