Uzun soluklu bir okumanın sonundan selamlar!
Charles Dickens okumak bana hep keyif vermiştir konusu ne olursa olsun. Sevdiğim kitapların başında İki Şehrin Hikayesi gelse de Oliver Twist ve David Copperfield de güzel klasikler kesinlikle.
Öte yandan Copperfield insanı okurken biraz zorlayan, sabrın yanında hiç solmayan bir okuma hevesi ile müthiş bir hafıza gerektiriyor doğrusu :)
Yazarın yaşamından otobiyografik unsurlar da barındırdığı kitabının baş karakteri David’in hikayesine biraz değinmek gerekirse; kocaman bir büyüme anlatısı aslında. David’in doğduğu andan yetişkinlik dönemine değin hemen hemen her gününü okuyoruz diyebilirim. Kitabın 1128 sayfa olması da bu sebepten. Yoksa her yeri önemli olay değil, çok fazla detay ve klasiklerin hemen hepsinde olduğu gibi çok da gerekli olmayan birçok yan karakter mevcut. Bu durum da okurken merak unsurunu zaman zaman yok ediyor maalesef. Çünkü bazen bazı karakterler boomerang gibi gidip gidip geri geliyor ve sizi deli edebiliyor :)
Küçük yaşlarında üvey anne ve üvey hala ile birlikte annesinin nasıl eridiğine şahit olan, sonrasında yatılı okula verilen, küçük yaşta çalışmak zorunda kalan ve aile sevgisinden yoksun büyüyen David’in en büyük şansı bana kalırsa bakıcısı Peggoty’dir. O kadar iyi bir insan ki yeri geldi David’in her şeyi oldu ve okurken hayatta bu kadar iyi insanların da olabilecek olması beni mutlu etti. Öte yandan üvey babasının nasıl kötü bir karakter çizdiğinden bahsetmek bile istemiyorum. Kitapta iyiler çok iyi, kötülerse çok kötü yazılmış ve dönemin Londra’sı birçok açıdan ele alınmış.
Geneline bakınca bitmesine yakın yorulmuştum ama şu an sevdiğimi söyleyebilirim. Gereksiz bulduğum yerler olsa da Dickens ile yeniden denk gelmek güzeldi.
Bittiği içinse çok mutluyum…
·
74 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.