Michelangelo üzerine yazılmış her kitap kolay bir başlangıç vadetmez; bu da onlardan biri. Açık söylemek gerekirse, konuya tamamen uzak okur için “ilk durak” olacağından emin değilim. Rönesans dönemi, dönemin politik ve kültürel atmosferi, sanatçılar arası ilişkiler ve genel bağlam hakkında az çok fikir sahibi olanlar için ise okuması oldukça keyifli ve akıcı.
İtalya gezim öncesinde özellikle Rönesans sanatçılarını daha yakından tanımaya, paralel olarak da İtalyan edebiyatıyla daha fazla temas kurmaya çalışıyorum. Bu kitap, Michelangelo hakkında okuduğum üç ya da dördüncü eser. Dolayısıyla Nardini’nin yaklaşımını, anlatı tonunu ve seçtiği çerçeveyi başka metinlerle kıyaslama imkanım oldu.
Kitabın en sevdiğim yönlerinden biri, Michelangelo’yu yalnızca sanat üzerinden ele almaması. Dönemi anlatması bazı okurlar için yorucu ya da gereksiz bulunabilir; özellikle “sadece sanatını öğrenmek istiyorum” diyenler için bu tercih cazip olmayabilir. Ancak bana göre Michelangelo’nun sanatını, yaşadığı dönemin politik, dinsel ve toplumsal koşullarından bağımsız düşünmek mümkün değil. Nardini bu noktada çok yerinde bir tercih yapmış. Evet, bazı bölümlerde dönemin bilgileri boğucu hale gelebiliyor; ama genel çerçevede bu yük, anlatının mantığıyla uyumlu.
Sayfa sayısı açısından da kitap dengeli. Ne gereksiz yere uzatılmış ne de yüzeysel kalmış. Döneme dair ciddi bir bilgi birikimi sunarken biyografik akışı koparmıyor. Michelangelo’yu “efsanevi bir dahi” olarak yüceltmek yerine, onu neredeyse bir işçi gibi resmediyor; yorulan, inat eden, bedeniyle çalışan, kendini tüketen bir figür olarak. Bu yaklaşım bana oldukça sahici geldi. Zaten Michelangelo’yu Leonardo da Vinci ya da Raffaello gibi daha zarif, daha uyumlu sanatçılardan ayıran temel fark da burada yatıyor.
Ayrıca Bruno Nardini’nin Leonardo da Vinci üzerine yazdığı kitabın da kitaplığımda olması, bu metni benim için daha anlamlı kılıyor. Onu okumak için şimdiden sabırsızlanıyorum. Michelangelo’ya ilgi duyanlar için birkaç izleme önerim: Il Peccato, Michelangelo-Endless, The Agony and the Ecstasy.
Sonuç olarak: Michelangelo’yu romantize etmeyen, onu dönemiyle birlikte ele alan, emek ve gerilim üzerinden okuyan bu kitap; Rönesans’a, dönemin ruhuna ve sanatçıların insan tarafına ilgi duyanlar için hoş bir kaynak. Çok kolay değil, ama karşılığını veren bir okuma.
·
65 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.