·864 syf.····Okunma: 01 Şubat 2026 22:07 Nerden başlasam bilmiyorum. Hangi kısma parmak basmalıyım hangi olayın üzerinde durmalıyım seçemiyorum. Ama bir yerden başlamak lazım, boys of tommen serisinin dördüncü kitabını okudum. Zaten oldukça sevdiğim bir seri ve bu kitabı beğeneceğimi biliyordum, joey ve aoife okumaktan çok keyif aldığım bir çift, ilişkilerinin derinliği beni büyülüyor. Altıyı kurtarmak okuduğumda ilişkilerinin en başını okumaktan çok keyif almıştım ve yine beni etkileyen olaylar olmuştu ama altıyı kazanmak okurken çok daha etkileneceğim olaylar olacağını biliyordum (serinin ilk iki kitabını okuduğum için) ve bu olayları Joe'nun perspektifinden okumanın beni sarsacağının da farkındaydım. Düşündüğüm gibi de oldu inanılmaz derecede etkilendim. Joe'nun yaşadıkları omuzlarındaki sorumluluk altında ezilişi aoife'ya karşı olan sonsuz aşkı, hepsine her kelimeyle şahit oldum..
Herkes joe'nun üstüne öyle fazla gitti ki, okurken öfke de üzüntü kadar hissettiğim bir duygu oldu.
Marie ve teddy beni inanılmaz bir karamsarlığa sürükledi, Marie'nin ruh halini hem anladım hem asla anlam veremedim onun hakkında ne düşünmeliyim bir türlü kafamda oturtamadım.
(Spoi: her şeye rağmen sonunun böyle olması kalbimi parçaladı 24sene boyuna istismara uğramış bir kadındı ve hep her şeyin farklı olmasını diledim)
Joe'nun annesinin sevgisine muhtaç oldukça annesinin onu dipsiz bir kuyuya itişi onu çocuğu değil yalnızca sorumluklarını bölüştüğü biri olarak görüşü korkunçtu. Edel'in joe'nun yarasını sarmasına yardım edeceğinden kuşkum yok ama Joe için kimse Marie olamayacak bunu da biliyorum.
Teddy hakkında konuşmak bile istemiyorum şeytanın dünya üzerindeki haliydi adeta, mutfakta geçen sahnede (detay vermeden üstünden geçiyorum çünkü elim yazmaya bile varmıyor.) nutkum tutuldu kanım çekildi onun hakkında konuşmak bile istemiyorum ve konuyu kapatıyorum.
Öfkelendiğim kişilerden bahsederken darren'dan bahsetmeden geçemem joe'yu böyle bir yükün altında bıraktığı yetmezmiş gibi altı koskoca altı yıl boyunca onunla hiç konuşmaması ve birden gelip her şeye burnunu sokması beni çileden çıkardı. Ya herkese teker teker sinirlendim desem yeridir bir ara Shannon bile beni sinirlendirecek gibi oldu öyle söyleyeyim.
Ama hep olumsuz duygularıma odaklanmayalım aoife'nın joe'ya olan aşkı, edel'in joe'yu kucaklayışı, gibsie'nin dostluğu beni ağlattı. (gerçekten)
Aofie ile olan aşklarını çok sevdiğimi dile getirdim ama aofie arkadaşım olsa delirirdim kendini sürüklediği yol beni korkuturdu ve kesinlikle ordan çekip almak isterdim onu.
Aoife'nın ikizi Kev tam bir şerefsiz gibi davrandı kitapta onu kitaba dahil olup pataklamak istedim. Ayrıca aoife'nın ilk erkek arkadaşını da öyle (ama onun sonda yaptığı hareket çok güzeldi yalan yok.)
Joe'nun rehabilitasyon merkezindeki kısımları da bana göre güzel işlenmişti yattığı andan çıktığı ana kadar. Hatta kitabın başından sonuna kadar her duygusu harika işlenmişti.
Joe'ya hissettiğim sevgiyi diğer karakterden daha yoğun hissediyorum gerçekten . (Lizzy hakkındaki kitabı okuduğumda ona karşı da benzer duygular hissedeceksin diyor içimdeki bir ses.)
(Spoi:son olarak bebeğin gelişi ve çiftimin küçük çekirdek ailesini kurduğunu görmek pahabiçilemezdi, üstelik anthony joeseph lynch benden yalnıca 15 gün sonra doğmuş!
Bebek ve baba olma konusundaysa biz yalnızca ebeveynliklerinin ilk dört ayına şahit olsakta Joe hiç bir zaman teddy olmayacak bunu biliyorum ve aksi bir ihtimalim varlığını düşünmüyorum bile)
Şarkılar: Lightning Crashes-Live: bu şarkının joe'ya annesini anımsatması benim için şarkıyı çok özel bir hale getirdi
Fade Into You-Mazzy Star: aoife ilişkileri için bu şarkıyı severek dinliyordu bende bundan dolayı tatlı sahneleri bu şarkıyla okudum çok güzeldi
Eve, The Apple Of My Eye-Bell X1: bir sahnede bu şarkının adı geçti ve çok hoşuma gitti listeme eklemezsem olmazdı
I exist ı exist ı exist-Flatsound: Joe ile ilgili olan her üzücü sahnede bunu dinledim ve kelimenin tam anlamıyla ağladım..
When I Close My Eyes-Tom Odell: Joe ve Marie'yi anımsatan bir şarkı oldu benim için
this is me trying-Taylor Swift: bu da tabii ki joe'nun rehabilite süreci için eklediğim bir şarkı
Kitaba tam puan veriyorum çünkü benim için duygusal olarak çok özel bir yeri oldu. Boys of tommen serisinin devamını okumak için sabırsızım ama devamının henüz çevrilmemiş olması ruh sağlığım için şuan daha iyi sanırım :')
Diyeceklerim bu kadar biliyorum upuzun ve karışık bir yorum oldu ama aklımdakiler ancak bu kadar yazıya geçebildi sonuna kadar okudıysanız teşekkür ediyorum<3