aradan biraz zaman geçtikten sonra unutulan kitaplar vardır ya, bu kitap onlardan olamayacak kadar hassas bir yere dokundu bende. ne kadar sade ve basit bir dili olsa da bu sadeliğin altındaki o yoğunluğu çok sevdim.
ömürlerinin “sonbaharında” olan iki kişiyi okumak ve sohbetlerine, iletişimlerine tanıklık etmek çok keyifliydi.
bu kitaba dokuz puan verme sebebim de sonunu bu şekilde tercih etmeyecek olmam. başka türlü de olabilirdi, bu sona biraz kırıldım ama yine de kitabın atmosferini o kadar çok sevdim ki dokuzdan aşağı inemem.
iyi ki okumuşum.
·
58 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.