Öncelikle konu gerçekten yavaş ilerliyordu ama beni sıkacak cinsten de değildi. Zaten kitap ana karakter kızımız Vasya'nın doğumundan kısa bir süre öncesinden başlıyor ve Buz İblisi (Kralı) ile doğru düzgün tanışmaları da kitabın son 100 sayfasına falan nasip oluyor ama kitabın o masalsı atmosferi, yaşlı bakıcı Dunya'nın sıcak fırın başındaki hikâyeleri, Vasya ve abilerinin küçüklüklerinden gençliğe adım atana dek yaşadıkları kimi zaman komik kimi zaman da kederli anları, bir de kış güneşi gibi arada çıkıp sonra kaybolan gizemli Buz Kral'ımız derken kitap fazlasıyla içine çekti ve sanki her şeyi ben de orada o karlar altındaki Rus köyünde bizzat yaşamışım gibi bitti gitti :D
Yazarın kullandığı Rusça terimler ise hiç sıkmadı zaten dipnot olarak anlamları yazıyordu basit bir şekilde ve kitabın sonunda da yine bir kelime sözlüğü yapılmış ki zaten kitabı okudukça kelimelerin anlamları beyninize kazınıyor unutmuyorsunuz bir daha -en azından bende öyle oldu-
Kitabın sonu da çokta merak ettirecek bir yerde bitmedi ama kesinlikle geri kalan kitapları da alacağım, Buz Kral'ı ve Vasya'yı daha çok okumak isterim, ayrıca gururlu ve haşmetli atımız Solovey'i şimdiden özledim bile :)))
·
63 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Kara Deliğin Yediği Son Kırıntı
Gönderi Sahibi
eliff İcraatlerimiz devam edecektir, lütfen beklemede kalınız
ᕙ(͡°‿͡°)ᕗ