#okudumbitti
Evet,babam bahçıvandı.Şimdi bir bahçe.
Bazı kitaplar daha ilk cümlesinde içine çeker sizi işte o zaman anlarsınız sizi muhteşem mi yolculuğun beklediğini.Bazi yerlerini gözlerim dolarak okudum.
Ölümü ve geride kalanları nasıl etkilediğini/hissettirdigini kaleme almış yazar.
Sadece hikayeler hayatta kalacak.
Kitaptaki şu cümle çok anlamlı,bu kitap ölüm hakkında değil, sona eren bir hayat için duyulan hüzün hakkında.Arada fark var.
Babamın dediği gibi, korkacak bir şey yok.
Kıyamet herkes için aynı anda kopmaz.
Kanserle ilgili yaygın efsanelerden biri hastalığın duyguların aşırı bastırılmasından tetiklendiğidir.
Her geçen yıl daha iyi yaşıyoruz, her geçen gün ise-daha kötü.
Sayfa 70
Ölüm bir dil meselesidir aynı zamanda."Öldü"kelimesi kısa ve vurucudur.
Çünkü suç işleyen herkes mazeret uydurmak için önceden sözleşir.
Büyümek uzaklaştırır ve küçültür.
Dostoyevski'nin şu sözü çok manidar,"insanın mutlu olduğunu bilmediği için mutsuz olduğunu, tek sebebin bu olduğunu söyler."
Okumadiysaniz şans verin uzun zamandır böyle duygusal bir kitap okumamıştım bana da çok iyi geldi. Yaklaşık 3-4 saatte bitirdim hatta.
#Bahçıvanveölüm
#kitaplarasevdalı