Bu yazının daha kapsamlı orijinal versiyonunu blogumda okuyabilirsiniz:
dusuncedokuma.substack.com/p/hayat-bilgisi...
331-
Yazar beyefendiyi Flu’da izlemek suretiyle düşüncelerini takip eder olduktan sonra bu kitabını merak edip alıp okumaya başladım. Psikolojiye ilgim olsa da akademik anlamda alakam lisansta aldığım 2 seçmeli dersten ibaret. Dışarıdan bir gözlemciyim daha ziyade. Kitabın ismi başlangıç için yeterince ilgi çekiciydi: Bir Hayat Acemisinin Notları.
“Psikiyatristin notları” teması çerçevesinde ilerlemesini bekleyerek okumaya başladığım kitap “psikiyatristin felsefi ahkam kesmeleri” biçimine evrildikçe beni kaybetmeye başlamıştı. Alper bey kitabın bölümlerini bir acayip sıralamış. Sanki “bir iyi, bir az iyi koyayım da kalın görünsün” demişçesine bölümlerin birinde kendimi kaybedip düşünceden düşünceye zıplayıp bundan zevk duyarken bir sonrakinde “ne anlatıyo yine ya” sığlığından öteye geçemedim.
Bölüm sonlarındaki şiirlere dair ise yorum dahi yapmak istemiyorum. Neden hocam neden? Kimse mi uyarmadı? Belki de Alper Hasanoğlu külliyatı okumaya başlamak için doğru kitabı seçmemişimdir, sorun benim seçimimdedir.
Demem o ki bu kitaba 225 sayfa dayanabildim. Gerisi skimming. Ne hayat, ne bilgi, ne de klinik feylesofya. Keşke okumaya başlarkenki beklentimi karşıladığını söyleyerek bitirebilseydim. Olmadı. Ben yine en iyisi Arınma Gecesi’nden, edebiyat sosuyla harmanlanmış psikososyal felsefeden devam edeyim.
·
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.