bana göre tam bir “derdini skeyim” kitabı. Büyük laflar, minik dertler, Instagram story’si tadında aforizmalar… Sanki herkesin yaşadığı sıradan bunalımları alıp üstüne “bak ne kadar derinim” etiketi yapıştırmışlar. Ne gerçekten karanlık, ne gerçekten samimi; arada kalmış bir dert pornosu. Okurken bir noktadan sonra empati kurmak yerine göz devirmek geliyor insanın içinden. Hayata dair bir şey katmıyor, sadece “ben de kötüyüm ama tatlıyım” diye dolanıyor. Kapatınca da insanın aklında tek kalan şey şu oluyor: Bu kadar tantanaya gerek var mıydı?Bu onaylanma ihtiyacı neden? ZİKKİM YE ALALLA...
·
79 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.