Hüzün Kovan Kuşu, Beliz’in kalbi kırık bir ayrılığın ardından hayatının bambaşka bir yöne savrulmasını anlatıyor. Üç yıllık bir ilişkinin bitişiyle geriye sadece kırgınlık kaldığını düşünürken, Beliz’in hamile olduğunu öğrenmesi her şeyi değiştiriyor. Karnında büyüyen Asya, onun için bir umut, bir tutunma sebebi oluyor. Yekta’nın hem Beliz’i hem de bebeği istemediğini fark etmesiyle Beliz’in tek seçeneği kalıyor: Onu kalbinde öldürmek. Aradan geçen zamanın ardından Yekta’nın geri dönüşü ise Beliz’in kurduğu düzeni ve bildiği tüm doğruları sarsacak sırları da beraberinde getiriyor.
Açık konuşayım, Yekta’ya çok kızdım. Gerçekten. Seçimleriyle, kaçışlarıyla, yüzleşmekten kaçan tavrıyla beni sinirlendirdiği çok yer oldu. Ama bir yandan da durup düşündüm; onun yerinde olsam ben ne yapardım, o kadar net cevap veremedim.
Beliz’in hikâyesi ise bana fazlasıyla tanıdık geldi. Hayatın tam içinden. Etrafımızda tek başına bebeğini büyüten, hem anne hem baba olmaya çalışan, fedakâr ve cefakâr o kadar çok kadın var ki… Beliz’i okurken “bu kadın gerçek” dedim. Abartılı dramlar yok, süslü acılar yok. Sessizce katlanılan, içe atılan bir güç var. Bu da hikâyeyi bana daha sahici kıldı.
Yazarın kalemiyle ilk defa tanıştım ve genel olarak samimi buldum. Duygular okura geçiyor, özellikle iç monologlar oldukça güçlü. Yer yer “keşke biraz daha derin girseydi” dediğim sahneler oldu ama bu, hikâyenin etkisini çok düşürmedi. Daha çok duygusal bir akış var ve bunu da baştan kabul ederek okumak gerekiyor.
·
101 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.