İlk defa bir inceleme yazarken nasıl ve nereden başlayacağımı bilmiyorum. Bitirdikten sonra ‘Ben ne okudum?’ diye sordum kendime. Son zamanlarda okuduğum en etkileyici eserlerden biriydi. Fakat etkileyicilikten kastım sizi büyülü diyarlara götüren, içinizi ısıtan türden bir etkileyicilik değil. Tam tersine okurken sizi duvardan duvara vuran, bitirdikten sonra da boş boş duvara baktıran türden bir etkileyicilik. Ben de kaşlarımı çatarak, dişlerimi sıkarak okudum, yeri geldi bu kadarı da olmaz dedim ama elimden de bırakamadım işte.
Önceden uyarısını düşmüş olayım, İçerisinde tecavüz, ensest ilişki, şiddet, pedofili, intihar gibi tetikleyici ve rahatsız edici unsurlar bulunduğu için herkese hitap edecek bir kitap olduğunu kesinlikle düşünmüyorum. Yazar bu konuları işlerken olanları hiçbir duygu katmadan öyle sert ve soğuk bir dille aktarmış ki okurken bu acımasızlıktan rahatsız olmamak elde değil ama bana kalırsa kitabı ilginç kılan yönlerinden biri de buydu, bu kadar rahatsız olduğum, tüylerimin ürperdiği ama bir o kadar da merakımdan geri duramadığım bir kitap okumamıştım daha önce.
Eser bir üçlemeden oluşuyor. Yazar üç kitabı da birbirine ustalıkla bağlamış, özellikle son bölümünde öncesinde okuduğunuz her şeyi size sorgulatıyor, kişilerin gerçekliğinden şüphe ettiriyor, adeta aklınızla oynuyor. Siz şimdi tüm bunlar oldu mu olmadı mı diye düşünürken Agota, o ana kadar hikayeyi oluşturan bütün taşları sarsıcı bir deprem etkisiyle yıkıyor ve sil baştan her şeyi yeniden inşa ediyor.
Agota’nın taşları tekrar yerine oturturken hiçbir detayı atlamamasına, kafamda hiç soru işaretleri bırakmadan her şeyin cevabını bir bir verişine hayran kaldım. Çok güçlü bir kalem, incelikli bir kurgu ve büyük bir zeka ürünü olan bu eserden etkilenmemek elde değil çünkü edebi ve kurgusal anlamda bir şölen yaşatıyor.
Ters köşeler ve çıkmaz sokaklarla dolu, acımasız, karanlık, sarsıcı ama bir o kadar da etkileyici olan bu kitabı okumaya gücü olan herkese öneriyorum, iyi okumalar.
·
288 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
