"Aynı yollardan geçmiş, aynı acıları koklamış, aynı taşlara takılıp yüreğimizi kanatmış olabiliriz. Ben sizin acılarınızım, siz ise benim yol arkadaşlarımsınız." diyerek başlıyor yazar kitaba. Ve bu kitaba konu olan şiirlerde herkesten bir acı,herkese tanıdık gelen yaralar olduğundan bahsediyor. Kalp kırıklıkları , sitemler,kaybedişler, ayrılıklar,kavuşamayışlar var şiirlerin kalbinde. Bazen hüzne davet ediyor,bazen yüzleştiriyor,bazen de geçmişi sorgulatıyor insana dizeler.Kim bilir belki de yaralandığımız yerden filizleniriz, acılarımız birleştirir bizleri
Tutma!
Uçurumun kıyısına tekmeleyerek getirdiğin bu bedeni
Uçurumdan aşağı düşerken tutma sakın!
Eğer tutarsan ellerimi
Yine dokunduğun yere çiçekler ekerim
Şiirler yazarım duvarlara
Her duvarı aşk hikâyeleri ile süslerim
Bu elleri bir gün bırakacaksan eğer
Tuttuğun yerden kopsun diye
Sabah aksam dua ederim...
Şiirler küsmüş aşka
Yüregim sus pus olmuş
Köşede bir adam sevdaya düşmüş
Sokakta bir kadın
Sevdiğini unutmak icin saçlarını yolmuş
Ölüm hep var lakin
Yokmuş gibi yasayanlar çokmuş
Öldürmeden haber verin
ilk kez gülümseyeceğim..
Kitapların gününüzü aydınlattığı güzel bir gün dilerim Yolunuz güzel kitaplara çıksın
.
.
Reklam değil
#fenciyorumluyor
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.