Okumaya ilk başladığım da beni kendi dünyasına çekip aldı. Heyecanla, bırakmadan okumak istedim. Kumsalın başına neler gelebilir diye okudukça merak ettim..
Kumsal ve Vefa’nın aşkı. Vefa’nın kumsala iyi gelmesi, onunla hayatını paylaşması samimiyetleri içini ısıtıyordu insanın.
Kumsal’ın yaşadığı kayıplar ve bu acılara alışmak. Canım kumsal hissettiklerini o kadar iyi anladım ki insanın yakınını kaybetmesi, acının geçmemesi, içine kapanması, kimsenin onu anlayacağını düşünmemesi… Herkesin ölenle ölünmüyor cümleleri. İnsanların nasılsın demesi gerekirken böyle ölenle ölünmüyor kelimesi tamamen kendi dünyasına çekilmesini sağlaması. Yazarın bunu çok güzel şekilde dile getirmiş.
Fabian ve yaşadıkları. Aldatılmak buna rağmen eşinin hala hiç bir şekilde suçlu hissetmemesi… Kızını alıp gitmesi ve çok iyi bir baba olması . Sonradan kumsal ile olan ilişkisi. Hepsi o kadar güzel sade anlatım ile anlatışmış ki. Okumaya değer roman.
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.