1 Yorum
Geçilen dar ve karanlık geçitlerde yontulmuş acılarımız sivrileşip her gün biraz daha acıtır ruhlarımızı. Çekilen acı, yaşanan, yaşanacak olan ve hiç yaşanmayacak olanların acısıdır; ihtimallerin, olasılıkların acısıdır. Varolma ve yok olmanın iç içeliğinin trajik öyküsünü anlatır o acı. Hiç varolmamış gibi yok olmayı anlatır her an yok olacakmış gibi varolmayı anlatır ve aslında yaşamın kendisinin en büyük trajedi olduğunu anlatır.
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.