“Afak”, Gazze’yi rakamlarla değil, bir kalbin içinden anlatan bir roman. Okurken bombaların sesinden çok, sessizlikte büyüyen sabrı duyuyorsunuz.
Romanın en güçlü yanı, umudu romantize etmeden işlemesi. İnsan her şeyini kaybedebilir ama yönünü kaybetmediği sürece hâlâ ayaktadır.
Gazze bu romanda yalnızca bir coğrafya değil; sabrın, direnişin ve susarak haykırmanın adı. Kitap bittiğinde insanın içinde bir ağırlık kalıyor ama bu ağırlık çaresizlikten değil, sorumluluktan doğuyor.
“Afak”, okunup rafa kaldırılacak bir roman değil; insanın vicdanında yer eden bir metin.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.