Küçük yaşta epilepsi hastalığına benzer bazı belirtiler ve rahatsızlıklar yaşayan birinin ;boşanmış ebeveynleri ile sürdürdükleri tedavi süreci ile başlayıp,18 yaşına geldiğinde ,son kontrol için babası ile çıkmak zorunda kaldıkları kısa bir yolculuğun hikayesi
Sessiz ,iddiasız ama kalbe dokunan bir anlatısı var.Aslında birbirlerinden uzak bu baba-oğul ;doktor tarafında özellikle uykusuz kalmaları istenince başbaşa 48saat geçirmek durumunda kalıyorlar.
Büyük olaylar yok ,küçük ama dokunaklı anlar var.Bu yolculuk aralarındaji mesafeyi kapattığı gibi ,birbirleri hakkında hissettikleri önyargıları da yıkıyor.
Aralarındaki dialoglar bazen derin ,bazen basit ve bazen de felsefik.Duygular bağırmıyor,dramatik çıkışlar yaşanmıyor.Herşey sade ve ölçülü .
Baba/oğul ilişkisine,büyümeye,geçmişe yüzleşmeye dair çok şey söylüyor ama bunu sanki fısıldayarak yapan bir metin .
Çok beğendim
·
15 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.